meram

عنوان: با نام افغان می‌روم بیت یک از برای دیدن رویت، سوی جانان می‌روم دست خالی، لیک با عشق، سوی احسان می‌روم در نگاه لاله‌زاران، چشم‌هایت نقش بست در پی آن نقش شیرین، سینه‌سوزان می‌روم بیت دو گرچه باران می‌بارد، رقص اشکم تندتر شب‌نشین کوچهٔ یادت، خیس و گریان می‌روم دست در دست غزل دارم، هم‌صدای باد شوق با تپش‌های دل خود، تا دل طوفان می‌روم ترجیع‌بند (چوَرَس) با ترانه، با غزل، از دل و جان می‌روم در مسیر عشق میهن، عاشقانه می‌روم هر کجا فریاد صلح و بوی انسان بشنوم با امید صبح فردا، تا بی‌پایان می‌روم بیت سه کوه بابا سایه‌بانم، صخره‌هایم هم‌نفس غصه از سینه گریزد، سوی خندان می‌روم سوی کابل، شهر خوبان، کوچه‌های خاطره بوی نان تازه در باد است، من پریشان می‌روم بیت چهار گر ز جوزجان و فراه، عطر یاران برخیزد رد آن بوی رفاقت را، به ایمان می‌روم عهد دارم تا رضوان، از نفس تا آخرین با دل و جان، در پی صلحی جاودان می‌روم بیت پنج غزنی، شهر دلیران، قصه‌پردازان نسل نام مردان نجیبت، در رگ و رگان می‌روم کوچه‌هایش را ببوسم، سنگ‌فرش آرزو بعد از آن تا سمنگان، سبک و چالان می‌روم ترجیع‌بند (چوَرَس) با ترانه، با غزل، از دل و جان می‌روم در مسیر عشق میهن، عاشقانه می‌روم هر کجا فریاد صلح و بوی انسان بشنوم با امید صبح فردا، تا بی‌پایان می‌روم بیت شش پکتیا، نیمروز و هلمند، جان افغان در تپش خاک‌شان آمیخته با خون شهیدان می‌روم بهر گل‌کاری به قلب پاک مردم، دست‌دست بذر لبخند و دعا را بر لبان‌شان می‌روم بیت هفت قندز آرام دل من، پنجشیر آواز سنگ بلخ، شعر کهنه در گوش جوانان می‌روم هر کدام از عضو اعضای تن و جان خسته‌ام با غمیس عشق و مهر، تا سوی نورستان می‌روم پل (بریج) از تخار و از فاریاب، تا هراتِ مرزِ نور قندهارِ لاله‌گون را زیر باران می‌روم بامیان، قلب تپانم، زخم بودا روی کوه بغلان، آرام جانم، با دل نالان می‌روم بیت هشت هر کجای این وطن باشم، ریشه در یک خاک پاک وارث یک درد مشترک، هم‌نفس جان می‌روم با زبان واحد صلح و با لبخند بر لبان سوی فردوس خدا، با نام افغان می‌روم ترجیع‌بند پایانی با ترانه، با غزل، از دل و جان می‌روم در مسیر عشق میهن، بی‌پشیمان می‌روم گر چه صد زخم زمانه بر تن تاریخ ماست باز هم لبخند بر لب، تا سرِ میدان می‌روم خاتمه هر نفس از نام افغان، عطر غیرت می‌دهد با همین نام سرفراز، سوی رحمان می‌روم